آستان مقدس حضرت احمدبن موسی الکاظم شاهچراغ (ع) رهیافت فرهنگ دینی 2588-7475 3 9 2020 05 21 The educational role of the clergy in reducing social corruption نقش تربیتی و هدایت‌گری روحانیت در نظارت اجتماعی، ارتقاء فرهنگ دینی، تبیین مصالح و مفاسد اجتماعی 7 30 129207 FA اباذر کافی موسوی استادیار،گروه معارف، دانشگاه فرهنگیان مریم رضازاده طلبه سطح سه مرکز تخصصی تفسیر و علوم قرآن حضرت ولی عصر(عج) کرمانشاه، علی شیروانی شیری استادیار، گروه آموزشی علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان 0000-0002-0871-5735 Journal Article 2020 09 05 The purpose of this study is to investigate the educational role of the clergy in reducing social corruption. Corruption is formed as an ominous phenomenon in society and with its continuous growth, it creates obstacles in the way of human progress and development.The present article, with a descriptive-analytical approach, while rooting out the causes of corruption, offers effective solutions in reducing social corruption and puts the main focus of the discussion on the importance and effectiveness of clerics and seminarians. Understanding the roots of corruption and examining its various dimensions and scope of action is the best way to deal with this dangerous phenomenon. Strengthening piety and self-control as well as strengthening social supervision are two effective ways to control and reduce social corruption. In this regard, the talents of the seminary and clerics can be used well to guide and arrest the spiritual and strengthen the cultural and moral strength. To achieve a desirable society, play their effective role. روحانیت در طول تاریخ جایگاه و نقش بسیار مهم و ویژه‌ای در تربیت دینی و ارزشی و حتی سوادآموزی داشته است و همواره نسبت به نظام دینی و ارزشی و تبیین مصالح و مبارزه با مفاسد اجتماعی در صف اول مجاهدت و تلاش علمی و عملی بوده است. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش تربیتی روحانیت در نظارت اجتماعی، ارتقاء فرهنگ دینی، تبیین مصالح و مفاسد اجتماعی است. در پژوهش حاضر از روش بررسی اسنادی در جمع‌آوری اطلاعات و از روش توصیفی_تحلیلی در تحلیل اطلاعات استفاده شده است. این مقاله ضمن ریشه‌یابی عوامل فساد، راهکارهای مؤثری در کاهش مفاسد اجتماعی ارائه می‌دهد و محور اصلی بحث را بر اهمیت و نحوه اثرگذاری روحانیان و حوزویان قرار داده است. شناخت صحیح ریشه‌های فساد و بررسی ابعاد مختلف و گستره اثرگذاری آن، بهترین راه مقابله با این پدیده خطرناک است. تقویت تقوا و خودکنترلی و همچنین تقویت نظارت اجتماعی دو راه مؤثر برای کنترل و کاهش مفاسد اجتماعی است که در این زمینه از استعدادهای حوزه و روحانیان به خوبی می‌توان بهره گرفت تا با هدایت و دستگیری معنوی و تقویت بنیه فرهنگی و اخلاقی، برای رسیدن به جامعه‌ای مطلوب، نقش مؤثر خود را ایفا نمایند.

https://www.farhangedini.ir/article_129207_a6cfcb63a90bb0558af250aa051be6b1.pdf

آستان مقدس حضرت احمدبن موسی الکاظم شاهچراغ (ع) رهیافت فرهنگ دینی 2588-7475 3 9 2020 05 21 نقش علمای فارس در حرکت‌های اعتراضی منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی ایران نقش علمای فارس در حرکت‌های اعتراضی منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی ایران 31 54 129210 FA محمدرضا محمدجانی استادیار گروه علوم سیاسی دانشکده حقوق و علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز مهدی خوشرو کارشناس ارشد علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز Journal Article 2020 12 22 برنامه‌ریزی‌ها، اقدامات و رویدادهای گسترده و عمیقی دست به دست هم دادند تا بالاخره در بهمن 1357 با سرنگونی حکومت پهلوی، انقلاب اسلامی ایران پس از سال‌ها مبارزات مردمی به پیروزی رسید. در این میان طبقات، اقشار و گروه‌های مختلف جامعه به فراخور دیدگاه و جایگاه خود ایفای نقش کردند. علما و روحانیون به عنوان پیشگامان مبارزه در این نهضت از مهم‌ترین و موثرترین اقشار در پیروزی انقلاب اسلامی بودند، به شکلی که نه تنها در پایتخت، بلکه در شهرهای گوناگون به نقش آفرینی پرداختند؛ در این زمینه استان فارس به عنوان یکی از مهم‌ترین کانون‌های مبارزه در این عرصه محسوب شده است. این پژوهش با هدف بررسی نقش علمای فارس در حرکت‌های اعتراضی منتهی به انقلاب اسلامی با رویکرد توصیفی-تحلیلی و روش کتابخانه‌ای انجام شده است. سؤال اصلی این پژوهش این بوده است که: علمای فارس چه نقشی در شکل‌گیری و هدایت اعتراضات و اتفاقات منجر به انقلاب اسلامی در استان فارس بویژه شهر شیراز داشته‌اند؟ یافته‌های پژهش حاضر گویای این واقعیت‌اند که علمای فارس در طول مبارزات انقلابی مردم ایران در فاصله سال‌های 1342 تا 1357 به عنوان هدایت کنندگان انقلابیون در یکی از مهم‌ترین کانون‌های مبارزه(استان فارس) نقش و تأثیر قابل توجهی ایفا کرده‌اند. شخصیت‌هایی چون شهید آیت‌الله دستغیب، آیت‌الله محلاتی، آیت‌الله آیت‌اللهی، آیت‌الله پیشوا، آیت‌الله حائری و... به‌واسطه‌ی جایگاه معتبری که نزد مردم استان فارس داشته‌اند تصمیمات و اقدامات تاثیرگذاری در جریان مبارزات مردم فارس اتخاذ کردند که در حرکت‌های اعتراضی منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی بسیار مؤثر واقع شد. برنامه‌ریزی‌ها، اقدامات و رویدادهای گسترده و عمیقی دست‌به‌دست هم دادند تا بالاخره در بهمن 1357 با سرنگونی حکومت پهلوی، انقلاب اسلامی ایران پس از سال‌ها مبارزات مردمی به پیروزی رسید. در این میان طبقات، اقشار و گروه‌های مختلف جامعه به فراخور دیدگاه و جایگاه خود ایفای نقش کردند. علما و روحانیون به عنوان پیشگامان مبارزه در این نهضت از مهم‌ترین و مؤثرترین اقشار در پیروزی انقلاب اسلامی بودند، به شکلی که نه تنها در پایتخت، بلکه در شهرهای گوناگون به نقش‌آفرینی پرداختند؛ در این زمینه استان فارس به عنوان یکی از مهم‌ترین کانون‌های مبارزه در این عرصه محسوب شده است. این پژوهش با هدف بررسی نقش علمای فارس در حرکت‌های اعتراضی منتهی به انقلاب اسلامی با رویکرد توصیفی-تحلیلی و روش کتابخانه‌ای انجام‌شده است. سؤال اصلی این پژوهش این بوده است که: علمای فارس چه نقشی در شکل‌گیری و هدایت اعتراضات و اتفاقات منجر به انقلاب اسلامی در استان فارس به‌ویژه شهر شیراز داشته‌اند؟ یافته‌های پژوهش حاضر گویای این واقعیت‌اند که علمای فارس در طول مبارزات انقلابی مردم ایران در فاصله سال‌های 1342 تا 1357 به عنوان هدایت‌کنندگان انقلابیون در یکی از مهم‌ترین کانون‌های مبارزه (استان فارس) نقش و تأثیر قابل‌توجهی ایفا کرده‌اند. شخصیت‌هایی چون شهید آیت‌الله دستغیب، آیت‌الله محلاتی، آیت‌الله آیت‌اللهی، آیت‌الله پیشوا، آیت‌الله حائری و... به‌واسطه‌ی جایگاه معتبری که نزد مردم استان فارس داشته‌اند تصمیمات و اقدامات تأثیرگذاری در جریان مبارزات مردم فارس اتخاذ کردند که در حرکت‌های اعتراضی منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی بسیار مؤثر واقع شد.

https://www.farhangedini.ir/article_129210_b16170c4b5a429a53f4b19da105dd13b.pdf

آستان مقدس حضرت احمدبن موسی الکاظم شاهچراغ (ع) رهیافت فرهنگ دینی 2588-7475 3 9 2020 05 21 Cultural invasion and ways to deal with it in the mind of the Supreme Leader of the Revolution تهاجم فرهنگی و راه‌کارهای مقابله با آن در اندیشه رهبر معظم انقلاب 55 72 129209 FA حسین مرکزی مقدم طلبه درس خارج حوزه علمیه قم و دانشجوی دکتری کلام اسلامی دانشگاه قم-دانشکده الهیات و معارف اسلامی Journal Article 2020 10 15 The enemies of Islam and Islamic Iran, in the contemporary era - especially after the Islamic Revolution of Iran - have used their greatest power to confront and invade Islamic culture and have not given up any action in this direction. Culture, as the most important concern of the Supreme Leader, has been emphasized by him during the past years and he has addressed this issue in several speeches. Also, one of the points raised by him in the statement of the second step of the Islamic Revolution is the issue of "culture". The Supreme Leader, as the helmsman of the ship of the Islamic community, in his statements in three areas; The enemy's goals in cultural aggression, the enemy's methods in cultural aggression, and strategies to counter the enemy's cultural aggression are discussed. Leading research by structuring and consolidating the Supreme Leader's view on the history of cultural invasion and the relationship between cultural invasion and cultural exchange, in three areas of goals, methods, and strategies to counter cultural invasion from the perspective of the Supreme Leader of the Revolution Paid. دشمنان اسلام و ایران اسلامی، در دوران معاصر–به ویژه بعد از انقلاب اسلامی ایران - بیشترین توان خود را در راستای مقابله و هجوم به فرهنگ اسلامی بکار برده و در این مسیر از هیچ اقدامی فروگذار نکرده‌اند. فرهنگ به عنوان مهم‌ترین دغدغه‌ی مقام معظم رهبری، در طی سالیان گذشته مورد تأکید ایشان بوده و در سخنرانی‌های متعدّدی بر این مسأله اهتمام ورزیده‌اند. همچنین از نکاتی که از سوی ایشان در بیانیه‌ی گام دوم انقلاب اسلامی، مطرح شده است، مسأله «فرهنگ» است. مقام معظم رهبری به عنوان سکّان‌دار کشتی جامعه‌ی اسلامی در بیانات خود به سه ساحتِ؛ اهداف دشمن در تهاجم فرهنگی، روش‌های دشمن در تهاجم فرهنگی و راهکارهای مقابله با تهاجم فرهنگی دشمن، پرداخته‌اند. پژوهش پیش‌رو به سه ساحتِ اهداف، روش‌ها، و راه‌کارهای مقابله با تهاجم فرهنگی از دیدگاه رهبر معظم انقلاب پرداخته است.

https://www.farhangedini.ir/article_129209_a0565ccd1d4bbcbcf1c12e1e82ad64cf.pdf

آستان مقدس حضرت احمدبن موسی الکاظم شاهچراغ (ع) رهیافت فرهنگ دینی 2588-7475 3 9 2020 05 21 The share of endowments and endowment affairs in the cultural development and growth and scientific advancement of societies in Modern Times. سهم وقف و امور موقوفه در توسعه فرهنگی، رشد و اعتلای علمی جوامع در عصر جدید 73 94 129208 FA سجاد عربی دانشجوی دکترای رشته زبان و ادبیات عربی- دانشگاه خلیج‌فارس- بوشهر محمدرضا سالاری حمزه خانی فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد زبان و ادبیات عربی دانشگاه کاشان- ایران حامد عربی فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد اقتصاد و کارشناس حقوق- شیراز- ایران Journal Article 2020 10 01 Waqf( endowment) throughout the history of Islam has always played a significant role in creating a flourishing civilization and has created a comprehensive movement in the scientific and cultural fields of Islamic societies; This is something that has even influenced and acknowledged Western culture. The present study, entitled The contribution of endowment and endowment affairs in the growth and scientific and cultural advancement of societies, seeks to explain the need for endowment and the expansion and promotion of related matters in Islamic and human societies, Thus, by analytical-descriptive method and by mentioning the examples of endowment on public benefit centers by Muslims and examining the impact of each on the cultural development and scientific prosperity of societies, we will come to the conclusion that the role of endowment in the development of civilization and Cultural and scientific promotion was ignored. Experience has shown that in any society where philanthropy is dedicated to further development, the cultural development and scientific prosperity of that society has been greater. There are many ways that endowment affairs can be directed towards the scientific growth and development of societies, which are reviewed and analyzed in this article وقف در طول تاریخ اسلام همواره سهم بسزایی در ایجاد تمدنی شکوفا داشته است؛ امری که حتی فرهنگ غرب را نیز تحت تأثیر خود قرار داده و به آن اذعان شده است. تحقیق حاضر به دنبال تبیین میزان نیاز به وقف و گسترش و ترویج امور مربوط به آن در جوامع اسلامی و بشری است؛ بدین شکل که با روش توصیفی-تحلیلی و با ذکر نمونه‌های وقف بر مراکز عام المنفعه از سوی مسلمانان، میزان تأثیر هر کدام بر توسعه فرهنگی و شکوفایی علمی جوامع و پیشرفت تمدن و اعتلای فرهنگی و علمی در عصر کنونی تشریح شده است. نتایج نشان داد که نقش وقف در توسعه فرهنگی جوامع و رشد و شکوفایی علمی آن‌ها در دو بعد ترغیبی و روانی و بعد عملی و بسترسازی قابل تشریح است. در هر جامعه‌ای که عمل خیرخواهانه وقف گسترش بیشتری داشته، توسعه فرهنگی و شکوفایی علمی آن جامعه نیز بیشتر بوده است. راههای فراوانی وجود دارد که می‌توان امور موقوفه را در راستای رشد و توسعه علمی جوامع سوق داد که در این مقاله بررسی و تحلیل شده است.

https://www.farhangedini.ir/article_129208_3be6ebc8a707a5d58d899e2b52bd4619.pdf

آستان مقدس حضرت احمدبن موسی الکاظم شاهچراغ (ع) رهیافت فرهنگ دینی 2588-7475 3 9 2020 05 21 Amir Kabir is a precious myth in the fight against the deviations of the Babite and Baha'i sects بررسی جایگاه امیرکبیر در مبارزه با انحرافات فرقه بابیت و بهائیت 95 114 129206 FA رضا تاج آبادی کارشناس ارشد کتابداری و اطلاع‌رسانی و پژوهشگر مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان مرکزی سمیه شعبانی کارشناس ارشد حقوق عمومی Journal Article 2020 06 07 Amir Kabir is a precious myth in the fight against the deviations of the Babite and Baha'i sects Reza Tajabadi, Somayeh Shabani Review : Objective: The purpose of this article is to examine the struggles of Amir Kabir in the fight against the misguided sect of Babi and Baha'i. Method: This article is a review and library. Amir Kabir, the powerful and powerful prime minister of Iran during the reign of Nasser al-Din Shah, was a champion of the struggle against colonialism, tyranny, and a reformer of political and religious affairs. Upon entering the court, he undertook important tasks such as establishing central power by dealing with internal and external threatening factors. His most important action in the domestic arena, in addition to dealing with internal uprisings, was to suppress the Babiyeh uprising, which was carried out with authoritative measures and, of course, Amir's different methods. After the Amir's confrontation and the suppression of the riots and their riots, they no longer dared to threaten the country's political security. A coercive act that eventually led to his assassination, along with his other reformist actions. With these explanations, Amir's treatment of the Babi and Baha'i sects, as well as his reasons for suppressing this revolt, are discussed. Keywords: Amir Kabir, Baha'i, Babi, religious deviations, Qajar. امیرکبیر صدراعظم باتجربه، کاردان و قدرتمند ایران در دوره ناصرالدین‌شاه، قهرمان مبارزه با استعمار، استبداد و نیز اصلاحگر امور سیاسی، دینی و فرهنگی بود. وی با ورود به دربار قاجار، به امور مهمی چون تثبیت قدرت مرکزی از طریق برخورد با عوامل تهدیدکننده داخلی و خارجی پرداخت. مهم‌ترین اقدام وی در زمینه داخلی، علاوه بر برخورد با شورش‌های داخلی، سرکوب شورش بابیه بود که با اقدامات مقتدرانه و البته روش‌های متفاوت امیر صورت گرفت. به گونه‌ای که بعد از برخورد امیر و سرکوب شورش، آن‌ها دیگر جرأت نکردند امنیت سیاسی کشور را با تهدید مواجه سازند. اقدامی شجاعانه‌ که در نهایت در کنار سایر اقدامات اصلاح‌گرایانه‌اش، موجبات قتل او را فراهم کرد. با این توضیحات به نحوه برخورد امیر با فرقه بابیه و بهائیت و نیز دلایل او در سرکوب این شورش پرداخته می‌شود. هدف از ارائه این مقاله بررسی تلاش‌ها، خدمات و مبارزات امیرکبیر در مبارزه با فرقه ضاله بابیه و بهائیت می‌باشد. این مقاله به‌صورت مروری و کتابخانه‌ای انجام شده است.

https://www.farhangedini.ir/article_129206_710167086b7c1601266f14b1ef843ee0.pdf

آستان مقدس حضرت احمدبن موسی الکاظم شاهچراغ (ع) رهیافت فرهنگ دینی 2588-7475 3 9 2020 05 21 مطالعه‌ی سفال‌های عصر مفرغ فارس در موزه‌ آستان مقدس حضرت احمدبن موسی الکاظم شاهچراغ(ع) مطالعه‌ی سفال‌های عصر مفرغ فارس در موزه‌ آستان مقدس حضرت احمدبن موسی الکاظم شاهچراغ(ع) 115 147 129188 FA بهروز موسی زاده کارشناس ارشد باستان شناسی گرایش پیش‌ازتاریخ دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت Journal Article 2020 12 24 حوزه‌ی جغرافیای فرهنگی فارس به دلیل بهره‌مندی از شرایط مناسب زیست محیطی از جمله آب و هوای مناسب، خاک حاصل‌خیز و شبکه‌ی آب‌های روان، از دوران نوسنگی تا دوران‌های تاریخی همیشه مورد توجه جوامع انسانی بوده بوده و سبب بروز و پیدایش سنت‌های معیشتی ویژه‌ای در این حوزه‌ی جغرافیای گردیده است. مجموعه‌ی فرهنگی عصر مفرغ در حوزه فارس به طور کلی شامل سه دوره‌ی فرهنگی بانش، کفتری و قلعه – شقا می‌شود. در برآیند پژوهش حاضر که با محوریت شناسایی و تعیین هویت مجموعه سفال‌های موجود مربوط به عصر مفرغ حوزه‌ی فارس، در گنجینه موزه‌ی آستان مقدس حضرت احمدبن موسی شاه‌چراغ(ع) شکل گرفته است از مجموع سفالینه‌های موجود بر پایه ویژگی‌های کلی این گونه‌ها، 51 مورد مربوط به عصر مفرغ فارس شناسایی گردید. از مجموع 51 نمونه‌ی شناسایی شده در این مجموعه، 43 عدد خمره در فرم‌های متنوع، 7 عدد قدح و یک عدد آبریز دسته‌بندی گردید. بر اساس نتایج حاصل از فرآیند قیاس تطبیقی با نمونه‌های معرفی شده، 11 نمونه متعلق به فرهنگ بانش، 37 نمونه مربوط به فرهنگ کفتری و 3 نمونه متعلق به فرهنگ پایانی عصر مفرغ در حوزه‌ی فارس موسوم به فرعنگ قلعه-شقا تشخیص داده شد. ریشه و منشأ فرهنگ‌های عصر مفرغ در حوزه‌ی‌ جغرافیایی فارس بومی و محلی بوده است. بنابراین تغییرات ساختاری در دوره گذار از دوره‌های مختلف فرهنگی در این محدوده مشاهده نمی‌شود، این در حالی است که این گونه‌های فرهنگی در روند پیدایش و تکامل خویش تا جایگزینی با فرهنگی نو، کمتر از شاخصه‌های فرهنگی مناطق همجوار بهره برده‌اند. حوزه‌ی جغرافیای فرهنگی فارس به دلیل بهره‌مندی از شرایط مناسب زیست‌محیطی از جمله آب‌وهوای مناسب، خاک حاصلخیز و شبکه‌ی آب‌های روان، از دوران نوسنگی تا دوران‌های تاریخی همیشه مورد توجه جوامع انسانی بوده و سبب بروز و پیدایش سنت‌های معیشتی ویژه‌ای در این حوزه‌ی جغرافیای گردیده است. مجموعه‌ی فرهنگی عصر مفرغ در حوزه فارس به طور کلی شامل سه دوره‌ی فرهنگی بانش، کفتری و قلعه – شقا می‌شود. در برآیند پژوهش حاضر که با محوریت شناسایی و تعیین هویت مجموعه سفال‌های موجود مربوط به عصر مفرغ حوزه‌ی فارس، در گنجینه موزه‌ی آستان مقدس حضرت احمد بن موسی شاه‌چراغ (ع) شکل‌گرفته است از مجموع سفالینه‌های موجود بر پایه ویژگی‌های کلی این گونه‌ها، 51 مورد مربوط به عصر مفرغ فارس شناسایی گردید. از مجموع 51 نمونه‌ی شناسایی‌شده در این مجموعه، 43 عدد خمره در فرم‌های متنوع، 7 عدد قدح و یک عدد آبریز دسته‌بندی گردید. بر اساس نتایج حاصل از فرآیند قیاس تطبیقی با نمونه‌های معرفی‌شده، 11 نمونه متعلق به فرهنگ بانش، 37 نمونه مربوط به فرهنگ کفتری و 3 نمونه متعلق به فرهنگ پایانی عصر مفرغ در حوزه‌ی فارس موسوم به فرهنگ قلعه-شقا تشخیص داده شد. ریشه و منشأ فرهنگ‌های عصر مفرغ در حوزه‌ی جغرافیایی فارس بومی و محلی بوده است. بنابراین تغییرات ساختاری در دوره گذار از دوره‌های مختلف فرهنگی در این محدوده مشاهده نمی‌شود، این در حالی است که این گونه‌های فرهنگی در روند پیدایش و تکامل خویش تا جایگزینی با فرهنگی نو، کمتر از شاخصه‌های فرهنگی مناطق هم‌جوار بهره برده‌اند.

https://www.farhangedini.ir/article_129188_c702b4850395daf03ad0e79e5be4dbb0.pdf