وحدت اسلامی، به‌عنوان یکی از ضرورت‌های بنیادین در حفظ امت اسلامی، در قرآن کریم و سیره اهل بیت علیهم‌السلام جایگاهی محوری دارد. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تحلیل عوامل ایجاد وحدت میان مسلمین از منظر اهل بیت علیهم‌السلام، به بررسی این عوامل در ابعاد اعتقادی، اجتماعی و سیاسی-حکومتی می‌پردازد. این مطالعه با بهره‌گیری از روش تحلیل محتوای کیفی و رویکرد تحلیلی-تطبیقی، متون قرآنی، روایات معتبر شیعه (مانند الکافی و بحارالانوار) و سنی (مانند صحیح بخاری و مسلم)، و سیره عملی اهل بیت را مورد بررسی قرار داده است. یافته‌ها نشان می‌دهند که در بعد اعتقادی، تأکید اهل بیت بر توحید، نبوت و محبت اهل بیت به‌عنوان محور وحدت، نقشی کلیدی دارد. در بعد اجتماعی، ترویج اخوت اسلامی و کاهش تعصبات فرقه‌ای از طریق سیره اهل بیت، به‌ویژه در رفتار امام علی و امام حسن علیهما‌السلام، برجسته است. در بعد سیاسی-حکومتی، مدیریت اختلافات و حفظ امت در برابر فتنه‌ها از مهم‌ترین عوامل شناسایی‌شده است. نوآوری این پژوهش در ارائه چارچوبی تحلیلی برای تطبیق عوامل وحدت در سیره اهل بیت با چالش‌های معاصر جهان اسلام و پیشنهاد راهکارهای عملی برای تقویت همگرایی اسلامی است. نتایج پژوهش بر ضرورت الگوبرداری از سیره اهل بیت برای تحقق وحدت پایدار در امت اسلامی تأکید دارد و راهکارهایی برای تقویت گفت‌وگوهای بین‌فرقه‌ای و همکاری‌های دینی ارائه می‌دهد.